6. desember

"Teir seinastu dagarnar gingu fólk aftur og fram allastaðni og fingu ongan frið. Sama var inni í køkinum hjá teimum. Stásklæðini vórðu løgd fram, men eingin hevði tíð at fara í tey at vita, um tey passaðu aftur í ár. Tey fløktust inn í onnur pløgg og nýbundnar hosur og handarbeiði, sum bíndu upp í loft og gronaðust og vildu vera jólatrøll, kom ikki onkur nakað skjótt og tók í tey at fáa tey liðug.

Seinnapartin jólaaftan fór pápin við fínavogni eftir útvalginum. Nú stákaðust tey allastaðni, og alt húsið lýsti, og har komu teir aftur úr myrkrinum. Brúni haltaði og vildi ikki kennast við hetta fína, men har steðgaði hann, sum hann var vanur, og genturnar komu við regnskjólum út at halda fyri teimum. Nú gingu teir upp á ovara gong, doktarin og formaðurin fremstir, og trappan fyltist aftan fyri teir, her sluppu øll at vera við uttan tey veikastu, her skuldi eingin sjúka og eingin smitta verða í kvøld.

Doktarin bresti lógvarnar saman, Janus helt seg hoyra skot, og alt tagnaði. So slapp formaðurin at lata ta breiðu hurðina upp inn í grønustovu. Og har stóð træið! Reyð súrepli vóru bundin upp í tað og hvítar stjørnur og kramarhús. Sjálvt formaðurin var bilsin og vildi vita, hvør hevði givið loyvi at taka tað. Eitt rættuligt træ og ikki tað vanliga mosatræið, sum plagdi at verða smíðað hvørji jól".


(Dagurin fagri, Gunnar Hoydal, Bókadeild Føroya Lærarafelags, 1999)

1/0

SAMBAND

SNARVEGIR

FYLG OKKUM

  • White Facebook Icon
  • White YouTube Icon
  • Instagram

Føroyar lesa skal vera við til at skapa lesigleði, seta føroyska málið í miðdeplin og skapa karmar fyri eini góðari lesimentan.

© 2021 Føroyar Lesa | Heimasíða frá savna.fo