15. desember

“Og hvør kom inn á Kannibalin hetta veitslukvøldið? Staffan Danielsen! Maðurin, sum hevði so ilt í síni fortíð, og sum altíð gekk í stóran boga um føroyingar, datt um midnáttarleitið inn á Kannibalin.

- Høbb høbb, lat í honum, tá hann sá Kára. Hann breiddi armarnar út, og ikki ólíkur einum másafugli nærkaðist hann barrini.

Síðani General Motorstíðina høvdu teir hitst nakrar ferðir. Einaferð rókust teir í hvønn annan umborð á einum S-toki. Tvær ella tríggjar ferðir hevði Kári sæð hann standa við onkran av Steff-Houlberg pylsuvognunum í býnum, og ta einu ferðina var Staffan eisini komin á vitjan. Men hvørja ferð teir hittust, hevði hann verið tann sama syndarliga sjónin at skoða.

Men ikki um midnáttarleitið annað jólakvøld. Hann hevði klipt sær hárið, rakað skeggið burtur, so bara eitt prýðiligt yvirskegg stóð eftir. Um hálsin bar hann eitt ullint turrklæði, var í einum hálvsíðum vetrarfrakka og í nýggjum, snøggum leðurstivlum. Kári var stórliga bilsin at síggja hann soleiðis. Hatta var ikki tann maðurin, sum í nøkur ár hevði livað undir rónaflaggi í Keypmannahavn. Staffan klappaði honum á økslina og bað barrvørin um tveir elefantar.

- Lurta, segði Staffan:


Eg syngi um eitt jólaegg,

Sum kókar allan dagin;

Eg syngi um eitt syrgið sár,

Sum bløðir bløðir og bløðir;

Eg syngi um ein himmal

Hallo hallo hallo;

Eg syngi um ein skógv,

Sum gongur gongur gongur gongur

Gongur gongur gongur gongur gongur.”


(Glansbílætasamlararnir, Jóanes Nielsen, Mentunargrunnur Studentafelagsins, 2005)

1/0

SAMBAND

SNARVEGIR

FYLG OKKUM

  • White Facebook Icon
  • White YouTube Icon
  • Instagram

Føroyar lesa skal vera við til at skapa lesigleði, seta føroyska málið í miðdeplin og skapa karmar fyri eini góðari lesimentan.

© 2021 Føroyar Lesa | Heimasíða frá savna.fo