13. desember

"So er tað vetur við frosti og longum, grønum skýmingum. Stórkríggið er umsíðir av. Men deyðin er ikki nøgdur enn og hevur nú mannað út smittandi farsóttir og álagt teimum at koma í hvønn krók av heiminum og ongum loyva, ikki minsta bletti í minsta býi á fjarastu oyggj í stórhavinum.

Henda nógva sjúka skaðaði eisini jólahandilin, men tað var bert at royna sum frægast. Jákup Siff suffar skikkiligur og murrar burtur í øðrum heimi:


Borin Harrin er av moyggj.

Skal tað vera ja so doyggj.

Bummilumm og bummilumm.

Jeja, jeja, jeja.


Tað er seinnapartur sunnudag. Antonia situr og hjálpir pápa sínum, ger jólaeydnupakkar og dósir. Jákup Siffs jóla-eydnudósir eru umhildnar, bæði tí tær eru bíligar, men eisini tí tað er hetta góða við teimum, hetta ófatiliga, sum kann skapa gott lag og hugna. Hetta er úrslitið av einum lítillátum, men eisini rættiliga lønsomum listaídnaði, ið faðir og dóttir hava íðkað gjøgnum árini. Enn hevur ikki eydnast, hóast tað verður trúliga roynt, hvørki bókhandlara Salvesen, køkumanninum Chamisso ella stóra klædnahandlaranum Ammon Olsen, at koma sær fram um tey í jólahandlinum. Allar royndir at gera líka væl dámdar jóladósir sum Jákup Siff eru falnar niðurfyri, klombrutar og einkisligar. Eingin kundi sum Antonia av litaðum pappíri og tí bara ongum skapa hetta gleðisvekjandi alsamt skiftandi prýði á dósalokunum. Og tað dulda snildið til góðlíðandi og heppið at grunda út tað, sum skal vera í dósini. Hetta er ongum deyðiligum givið uttan Jákupi. Smámurrandi friður og sjálvgloymandi gleði blandar seg í lítlu stovuni við roykin av lími og pappi.


Gyltur var hann frá stýri til stavn.

Hará var skrivað Várharra navn.

Trarim trumm tromm og tittileya!


Murrar Jákup Siff.

Men inni í myrka svøvnrúminum, har drongurin liggur í vøggu síni, ræður frumnáttin við mánatendring og stjørnum.


(Móðir Sjeystjørna, William Heinesen, Heðin Brú týddi, Forlagið Sprotin, 2009)

1/0

SAMBAND

SNARVEGIR

FYLG OKKUM

  • White Facebook Icon
  • White YouTube Icon
  • Instagram

Føroyar lesa skal vera við til at skapa lesigleði, seta føroyska málið í miðdeplin og skapa karmar fyri eini góðari lesimentan.

© 2021 Føroyar Lesa | Heimasíða frá savna.fo